🥃 Pacharán navarro

Pacharán navarro to hiszpańska nalewka z tarniny z chronioną nazwą UE: czerwony napój z Nawarry, w którym owoce tarniny macerowane są w alkoholu etylowym pochodzenia rolniczego z cukrem i naturalnymi olejkami anyżowymi. Moc wynosi 25–30 % obj., a owoców jest od 125 do 300 g na litr. Barwa jest od granatowej czerwieni do wiśniowej, a smak owocowy i słodki, z anyżem.

Osobna kategoria. Pacharán nie jest likierem: rozporządzenie (UE) 2019/787 wyodrębnia go jako kategorię 32, napój spirytusowy aromatyzowany tarniną, czyli pacharán. Według przepisów UE ma co najmniej 25 % obj., 125 g tarniny i 80–250 g cukru na litr. Chroniona nazwa dodaje górną granicę mocy 30 %, anyż zwyczajny lub badian oraz butelkowanie w Nawarze w szklanych lub ceramicznych pojemnikach do 3 litrów.

Jak się robi. Alkohol o mocy co najmniej 96 % obj. rozcieńcza się wodą do 26–60 %, a tarnina macerowana jest w nim od jednego do ośmiu miesięcy. Następnie płyn zlewa się, filtruje i doprowadza do 25–30 % obj. Tarniny nie wolno w całości używać ponownie, a wkładanie owoców do butelki jest zabronione. Innych składników ani dodatków nie wolno stosować.

Historia. Według specyfikacji nazwa pochodzi od baskijskiego patxaran: pattar, „wódka”, i aran, „tarnina”. Pacharán podawano na weselu Godofredo z Nawarry, syna króla Karola III, a królowa Blanka piła go jako lekarstwo w 1441 roku. Rząd Nawarry nadał napojowi znak jakości w 1987 roku, a w 1988 roku specyficzne oznaczenie z radą regulacyjną.

Dlaczego to ważne. Pacharán uważano niegdyś za środek na trawienie, ale to tradycja, a nie udowodniona korzyść. Słodki smak owoców maskuje moc do 30 % obj. i do 250 g cukru na litr. WHO przypomina, że żadna ilość alkoholu nie jest bezpieczna.