🥃 Pălincă

Pălincă to rumuński destylat owocowy i chroniona nazwa UE w kategorii destylatów owocowych, bliski kuzyn węgierskiej palinki. Tradycyjnie wytwarza się go na północnym zachodzie Transylwanii: owoce fermentuje się i destyluje dwukrotnie, bez dodatku cukru, aromatów, barwników ani alkoholu. Unijne minimum dla destylatów owocowych to 37,5 % obj., ale pălincă bywa zwykle znacznie mocniejsza.

Pălincă, țuică i horincă. Regionalny portal Maramuresz tłumaczy, że nazwy różnią się surowcem, a nie mocą. Țuică robi się wyłącznie ze śliwek; pălincă z innych owoców, np. gruszek, jabłek lub wiśni; horincă to regionalne słowo na jedno i drugie w Maramuresz i Oaș. Węgierska pálinka to pokrewna, lecz osobna chroniona nazwa, wytwarzana z owoców uprawianych na Węgrzech.

Jak się ją robi. Według artykułu w Acta Horticulturae z 2012 roku pălincă to trunek z fermentacji i podwójnej destylacji owoców, a aromat daje wyłącznie surowiec. Autorzy cenią lokalne odmiany śliwek, wybierane przez chłopów przez wieki z myślą o destylatach. Podwójna lub potrójna destylacja, powszechna w Transylwanii, oczyszcza destylat z niepożądanych substancji, w tym metanolu.

Historia i ochrona. Autorzy datują najwcześniejszą wzmiankę o wytwarzaniu pălincă na rok 1570 i łączą ją ze wsią Turț w okręgu Satu Mare. Nazwa znajduje się na liście chronionych nazw napojów spirytusowych UE; to jedna z dziewięciu rumuńskich chronionych nazw, wśród których jest Horincă de Cămârzana.

Dlaczego to ważne. Domowa pălincă bywa bardzo mocna, według badaczy od 50 % obj., a źle destylowany trunek może zawierać za dużo metanolu. Bezpieczniej wybrać butelkę z nazwanym producentem i mocą na etykiecie. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.