🫒 Peranzana

Peranzana (Provenzale) to włoska odmiana oliwna z Apulii, najbardziej rozpowszechniona w północno-zachodniej części prowincji Foggia. Ten sam genotyp pod nazwą Bosana jest najważniejszą odmianą Sardynii. Dla sadownika to odmiana trudna: owocuje późno i skąpo, owoce są drobne i ubogie w oliwę, za to sama oliwa uchodzi za ważny wzorzec jakości.

W Apulii Peranzana zajmuje około 5–6 tysięcy hektarów. Pod innymi nazwami uprawia się ją także w Molise i Marche. Wśród sardyńskich nazw odmiany są Sassarese i Algherese.

Dla sadownika to odmiana niełatwa. Sadzonki ukorzeniają się słabo — mniej więcej co czwarta; drzewo późno wchodzi w owocowanie i plonuje skromnie: przez pierwsze pięć lat — około 16 kg owoców. Kwitnie w średnim terminie i krótko, a samozapylenia prawie nie ma — około 4 %. Na plamistość liści jest umiarkowanie wrażliwa, na raka oliwki — mało. Owoce są drobne, oliwy w nich niewiele — około 15 %, a kwasu oleinowego tylko około 66 %. Dlatego Peranzany nie sadzi się zbyt szeroko, za to jej oliwa uchodzi za ważny wzorzec jakości.

Gdzie ją zobaczysz. Nazwa odmiany pojawia się obok nazw chronionych. Oliwa „Dauno” (ChNP) z dopiskiem „Alto Tavoliere” musi zawierać co najmniej 80 % peranzany. W sardyńskiej oliwie „Sardegna” (ChNP) co najmniej 80 % oliwek pochodzi z bosany i innych lokalnych odmian: Tonda di Cagliari, Nera di Villacidro i Semidana. Dawniej, za panowania hiszpańskiego, prawo na Sardynii nakazywało każdemu mieszkańcowi szczepić co roku co najmniej 10 dzikich oliw albo płacić grzywnę.