🍷 Chaptalizacja

Chaptalizacja (w prawie UE — wzbogacanie) to dodawanie cukru do moszczu przed fermentacją lub w jej trakcie, aby podnieść zawartość alkoholu w winie. Drożdże przerabiają dodany cukier na alkohol, więc wino staje się mocniejsze, a nie słodsze. Tak ratuje się zbiory chłodnych lat, gdy winogrona nie zgromadziły dość cukru.

W UE wzbogacanie jest dozwolone tam, gdzie wymagają tego warunki klimatyczne. Do świeżych winogron, moszczu i młodego wina, które jeszcze fermentuje, można dodawać sacharozę, zagęszczony moszcz winogronowy lub rektyfikowany zagęszczony moszcz winogronowy; sacharozę — wyłącznie metodą suchego cukrowania. Sacharozy nie wolno dodawać we Włoszech, w Hiszpanii, Grecji, Portugalii, na Cyprze i w części departamentów na południu i południowym zachodzie Francji.

Naturalną moc można podnieść najwyżej o 3 % obj. w strefie A, o 2 % w strefie B i o 1,5 % w strefach C, a w szczególnie niekorzystnych latach — o kolejne 0,5 %. Po wzbogaceniu całkowita moc nie może przekroczyć 11,5 % w strefie A, 12 % w strefie B, 12,5 % w strefie C I, 13 % w C II i 13,5 % w C III; dla wina czerwonego państwa mogą podnieść limit do 12 % w strefie A i 12,5 % w strefie B. Do strefy A należą m.in. Niemcy poza Badenią, do strefy B — Badenia, Alzacja, Szampania i Austria, a Włochy i Hiszpania leżą w strefach C.

Metoda nosi imię Jeana-Antoine'a Chaptala (1756–1832), francuskiego chemika i ministra, który spopularyzował cukrowanie win w traktacie o winiarstwie z 1807 roku, choć jego pierwszeństwo bywa kwestionowane. Słowo „chaptalizacja” pojawiło się po raz pierwszy w 1866 roku w słowniku Larousse.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Chaptalizacja nie czyni wina słodkim i nie jest fałszerstwem: to dozwolona praktyka z jasnymi granicami. Wyjaśnia, dlaczego wina z chłodnych regionów mają zwykłą moc nawet po pochmurnym lecie i dlaczego tego samego produktu zwykle nie wzbogaca się i nie zakwasza jednocześnie.