🥃 Dunjevača

Jeśli znasz śliwowicę czy gruszkówkę i zastanawiasz się, jak smakuje wersja z pigwy, to bałkańska odpowiedź brzmi dunjevača: przezroczysty, bezbarwny destylat z sfermentowanych, dojrzałych pigw. Robi się ją w Serbii, Chorwacji oraz Bośni i Hercegowinie, w domu i w gorzelniach. Na rynku UE taki napój należy do kategorii 9, „napój spirytusowy owocowy”, z minimalną mocą 37,5 % obj.

Surowiec. Pigwę (Cydonia oblonga) zbiera się w dojrzałości technicznej i daje jej jeszcze dojrzeć, bo od dojrzałości zależy aromat. Owoce się rozdrabnia i fermentuje, a zacier destyluje, najczęściej w miedzianych alembikach. Część producentów destyluje dwukrotnie i zachowuje tylko serce, by utrzymać zapach dojrzałej pigwy.

Popularność. Według serbskiego ministerstwa rolnictwa w 2024 roku w kraju wyprodukowano 24,3 mln litrów wódki owocowej. Około 65 % to śliwowica, dalej idą wódki z gruszek, pigwy, winogron i moreli. Przewodnik kulinarny TasteAtlas umieścił dunjevačę na siódmym miejscu wśród mocnych trunków świata.

Przepisy UE. Napoju spirytusowego owocowego nie wolno aromatyzować ani wzmacniać dodanym alkoholem. Dla pigwy rozporządzenie 2019/787 dopuszcza do 1350 g metanolu na hektolitr czystego alkoholu, więcej niż dla śliwek, bo skórka pigwy jest bogata w pektyny. Węgry zarejestrowały jako nazwy UE dwie pigwowe pálinki, z Madaras i Nagykunság.

Dlaczego to ważne. Dunjevača pachnie dojrzałą pigwą, miodem i kwiatami i często podaje się ją jako aperitif. Domowy bimber nie przechodzi kontroli, więc nie wiadomo, ile ma metanolu i jaką ma moc. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.