🥃 Irish Poteen

Irish Poteen, czyli Irish Poitín, to przejrzysty, niedojrzewający irlandzki trunek, który przez wieki był najsłynniejszym irlandzkim bimbrem, a dziś jest legalnym, chronionym produktem. Destyluje się go na wyspie Irlandia, wraz z Irlandią Północną, ze zboża, ziemniaków, serwatki lub melasy buraczanej. Nazwa jest oznaczeniem geograficznym: dokumentację techniczną zarejestrowała Komisja Europejska 27 marca 2019 roku.

Nazwa i historia. Słowo poitín pochodzi od irlandzkiego pota, „garnek”, czyli niewielkiego alembika (pot still). Według dokumentacji technicznej od 1661 do 1997 roku produkcja była nielegalna z powodu przepisów akcyzowych, więc pędzono po kryjomu w odległych wioskach. Alembiki robiono z blachy, bo miedź była droga, a ogień rozpalano torfem w wietrzne dni, żeby nie było widać dymu.

Zasady. Surowce, z których co najmniej połowa musi być irlandzka, fermentuje się i destyluje na wyspie Irlandia do nie więcej niż 94,7 % obj. Tradycyjnie robi się to w małych alembikach, dziś także w aparatach hybrydowych i kolumnowych. Filtrowanie przez węgiel aktywny jest zakazane, by zachować smak surowca. Moc wynosi co najmniej 40 % obj., a niektóre wersje dochodzą do 90 %.

Styl. Dokumentacja techniczna opisuje poitín jako czysty, lekki, a zarazem mocny trunek z nutami surowego i gotowanego zboża, estrów owocowych i przypraw. Można go macerować z lokalnymi jagodami, owocami i ziołami, a poitín z co najmniej dwóch rodzajów surowca wolno trzymać w drewnianych beczkach nie dłużej niż 10 tygodni.

Dlaczego to ważne. Legalny poitín to produkt z etykietą i kontrolą Revenue, a nie bimber: domowe trunki mogą zawierać niebezpieczne zanieczyszczenia. Wersje o wysokiej mocy są bardzo mocne. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.