🥃 Mai Tai

Mai Tai, klasyk barów tiki, to amerykański drink z rumu jamajskiego i z Martyniki, likieru pomarańczowego curaçao, syropu migdałowego orgeat i soku z limonki, wstrząśniętych z lodem. Za twórcę uważa się zwykle Victora Bergerona, znanego jako Trader Vic: według jego własnej relacji drink powstał w 1944 roku w Oakland w Kalifornii.

Przepis IBA. Międzynarodowe Stowarzyszenie Barmanów (IBA) zalicza Mai Tai do kategorii „Contemporary Classics”: 30 ml bursztynowego rumu jamajskiego i 30 ml melasowego rumu z Martyniki, po 15 ml curaçao i orgeat, 30 ml soku z limonki i 7,5 ml prostego syropu. Wstrząsa się go z lodem i podaje w niskiej lub wysokiej szklance z ananasem, miętą i skórką limonki.

Historia. Według Difford's Guide Bergeron otworzył swój pierwszy lokal w Oakland w 1934 roku. Nowy drink podał przyjaciołom z Tahiti, Hamowi i Carrie Guild, a jej okrzyk „maita'i roa ae” — po tahitańsku mniej więcej „nie do przebicia” — dał napojowi nazwę. W oryginale użyto 17-letniego rumu jamajskiego J. Wray & Nephew. Wynalezienie drinka przypisywał sobie także Don the Beachcomber, ale Bergeron temu zaprzeczał.

Rozpowszechnienie. W 1953 roku Bergeron przywiózł przepis na Hawaje dla linii żeglugowej Matson, by ujednolicić drink w barach hoteli Royal Hawaiian, Moana i Surfrider. Mai Tai stał się symbolem kultury tiki. Podobnie jak daiquiri łączy rum z limonką i cukrem, ale dodaje rum dojrzewający, curaçao i syrop migdałowy.

Dlaczego to ważne. Dzięki owocom, syropowi migdałowemu i dużej ilości lodu Mai Tai wydaje się lekki, ale klasyczna porcja z 60 ml rumu i likierem to więcej niż jedna standardowa porcja. Po drinku nie wolno prowadzić. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznego poziomu spożycia alkoholu.