🥃 Mastika

Mastika to bałkański trunek anyżowy, znany w Bułgarii i Macedonii Północnej. Bułgarskie rozporządzenie z 2006 roku określało Mastikę jako anyżowy napój spirytusowy o mocy co najmniej 47% obj., z anetolem uzyskanym przez rektyfikację olejków eterycznych w ilości nie mniejszej niż 2,5 g/l i cukrem od 40 g/l.

Według tego rozporządzenia anetol pozyskuje się z badianu, anyżu zielonego, kopru włoskiego lub innej rośliny z tym samym głównym związkiem aromatycznym. Można dodać olejek z drzewa mastyksowego, ale nie jest to wymagane. Czy rozporządzenie z 2006 roku obowiązuje nadal po przystąpieniu Bułgarii do UE w 2007, nie udało się potwierdzić w otwartych źródłach, dlatego liczby podano jako normę historyczną.

Prawo UE nie zna osobnej kategorii „mastika”. Napój spirytusowy o smaku anyżu (kategoria 25) musi mieć co najmniej 15% obj., a anyż musi dominować w smaku; kategorie 28 (anyż) i 29 (anyż destylowany) zaczynają się od 35% obj. Tylko dla anyżu destylowanego rozporządzenie wspomina mastyks wśród dozwolonych składników aromatycznych dla oznaczeń geograficznych. W rejestrze eAmbrosia nie ma bułgarskiego oznaczenia geograficznego dla mastiki.

Mastiki nie należy mylić z grecką mastihą z Chios (Μαστίχα Χίου). To oznaczenie geograficzne UE od 2008 roku w kategorii likierów: smak pochodzi z żywicy drzewa mastyksowego Pistacia lentiscus var. Chia, moc wynosi co najmniej 20% obj., cukier co najmniej 150 g/l, destylacja odbywa się w miedzianych alembikach do 1000 l, bez aromatów i barwników, a butelkowanie wyłącznie na Chios.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Bułgarska lub macedońska mastika to mocny trunek anyżowy, a grecka mastiha to słodki likier z żywicy: nazwy są podobne, trunki różne. Napoje anyżowe mętnieją z wodą z powodu anetolu. Sprawdź na etykiecie moc i skład. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.