🫒 Maurino
Inne nazwy: Maurino Lucchese, Maschio, Laurino
Włoska odmiana oliwna nieznanego pochodzenia z Toskanii i środkowych Włoch; owoce zawierają 13–16 % łagodnej oliwy.
Maurino to włoska odmiana oliwna, rozpowszechniona głównie w Toskanii i sąsiednich regionach środkowych Włoch; według katalogu IOC jej pochodzenie genetyczne jest nieznane, a wśród synonimów są Maurino Lucchese, Maschio i Laurino. Drzewo wcześnie zaczyna owocować i plonuje obficie i stabilnie, a oliwa z Maurino jest łagodna, bez ostrej goryczki.
Drzewo jest niewysokie i rozłożyste, łatwo rozmnaża się przez sadzonki (ukorzenia się około 60%). Wcześnie zaczyna owocować i daje wysokie, stabilne plony: do piątego roku łącznie około 57 kg owoców. Dlatego katalog IOC poleca Maurino do sadów intensywnych i superintensywnych. Owoce wcześnie zaczynają ciemnieć i oliwa też wcześnie się w nich gromadzi. Odmiana mało cierpi od guzowatości oliwki i plamistości liści.
Maurino nie zapyla się własnym pyłkiem, za to kwitnie długo i sama jest znanym zapylaczem: przegląd IOC wymienia ją wśród zapylaczy odmian Leccino, Moraiolo i Canino.
Oliwy w owocach jest niewiele — około 13–16%. Kwasu oleinowego zawiera ona około 68–70%, a fenoli średnio mało, więc oliwa jest łagodna. Maurino figuruje na liście 18 odmian chronionej nazwy pochodzenia Istra (Chorwacja i Słowenia), które muszą dawać co najmniej 80% oliwy, a także wśród odmian słoweńskiej oliwy Slovenske Istre — obok Istrskiej belicy, Leccino, Bugi, Črnicy, Frantoio i Pendolino.
Dlaczego to ważne dla ciebie. Oliwa z Maurino jest łagodna, bez ostrej goryczy, więc przypadnie do gustu tym, którzy nie lubią ostrych oliw. Na butelkach oliwy „Istra” i „Slovenske Istre” Maurino może figurować wśród odmian blendu.
Fakty
| Kraj | Włochy |
|---|---|
| Region | Toskania i sąsiednie regiony środkowych Włoch |
| Przeznaczenie | Oliwa; znany zapylacz |
| Plenność | Wysoka i stabilna: łącznie około 57 kg owoców do piątego roku |
| Odporność | Mało cierpi od guzowatości oliwki i plamistości liści |
Jak łączy się z tematem „Oliwki”
🫒 Maurino → idzie na → 🫒 Oliwa z oliwek → robi się z → 🫒 Oliwki
Powiązania
- Co zawiera
- 🧪 Kwas oleinowy
- Tradycje
- 🧑🤝🧑 Włosi
- Należy do
- 🫒 Odmiany oliwek
- Podobne i różne
- 🫒 Leccino
- Gdzie rośnie
- 📍 Tuscany
- Co się z niego robi
- 🫒 Oliwa z oliwek
- Gdzie jest główną odmianą
- 📜 Istra (oliwa), 📜 Toscano (oliwa)
Najczęstsze pytania
Czy to prawda, że Maurino daje gorzką, piekącą oliwę?
Nie. Zawartość fenoli jest średnia do niskiej, więc oliwa jest łagodna; oliwa z Coratiny jest na przykład znacznie ostrzejsza.
Gdzie rośnie Maurino?
Głównie w Toskanii i sąsiednich regionach środkowych Włoch; według katalogu IOC jej pochodzenie genetyczne jest nieznane.
Ile oliwy jest w owocach Maurino?
Niewiele, około 13–16 %; w oliwie ok. 68–70 % kwasu oleinowego.
Dlaczego Maurino sadzi się obok Leccino?
Kwitnie długo i jest znanym zapylaczem: IOC wymienia ją wśród zapylaczy Leccino, Moraiolo i Canino.
Czy Maurino pasuje do gajów superintensywnych?
Tak: drzewo jest niskie, wcześnie owocuje i daje stabilne plony, więc IOC poleca ją do gajów intensywnych i superintensywnych.
Co przeczytać dalej
- 🫒 Oliwa z oliwek — Olej tłoczony z owoców oliwki europejskiej.
- 📍 Tuscany — Dom Chianti, Brunello i „Super Tuscans”.
- 🧑🤝🧑 Włosi — Naród Włoch; kuchnia opiera się na winie, oliwie i serze, a w 2025 roku kraj wyprodukował 44,4 mln hektolitrów wina – najwięcej na świecie.
- 📜 Istra (oliwa) — Wspólna chorwacko-słoweńska nazwa UE (od 2019 roku) dla oliwy extra virgin z półwyspu Istria.
- 📜 Toscano (oliwa) — Chronione oznaczenie geograficzne UE dla oliwy extra virgin z całej Toskanii; dozwolonych jest ponad 30 odmian lokalnych, a kwasowość nie przekracza 0,45 %.
Podobne
🫒 Frantoio · 🫒 Carolea · 🫒 Leccino · 🫒 Coratina · 🫒 Nocellara del Belice · 🫒 Zard
Źródła
- International Olive Council, World Catalogue of Olive Varieties: Maurino
- International Olive Council: Policies — Italy (2012)
- Commission Decision and single document «Istra», OJ C 327, 17.9.2018
- Application and single document «Ekstra deviško oljčno olje Slovenske Istre», OJ C 182, 14.6.2014
