🫒 Picholine

Picholine langwedocka (Picholine du Languedoc) to główna francuska odmiana oliwki, znana przede wszystkim z zielonych oliwek stołowych o wydłużonych owocach. Kojarzy się z Nîmes i departamentem Gard; tłoczy się z niej także oliwę najwyższej jakości. Wśród synonimów w katalogu Międzynarodowej Rady Oliwnej (IOC) są Olive de Nîmes, Collias, Coiasse i Coyas.

Według przeglądu IOC z 2012 roku na Langwedocję-Roussillon przypada 19 % powierzchni gajów oliwnych Francji. Picholine to oliwka Nîmes i departamentu Gard; z czasem rozprzestrzeniła się w departamentach Hérault, Aude i Pireneje Wschodnie. Uprawia się ją też w Ardèche, a na Korsyce od 1960 roku nowe sady zakładano głównie z Picholine – tam wytwarza się z niej oliwę.

Drzewo jest wytrzymałe i przystosowuje się do różnych warunków, ale wymaga starannej pielęgnacji. Wcześnie wchodzi w owocowanie, a przy nawadnianiu daje wysokie i stabilne plony. Owoce są średniej wagi, bardzo wydłużone i niesymetryczne, w pełnej dojrzałości fioletowe; pestka łatwo się oddziela. Odmiana jest odporna na pawie oczko i umiarkowanie znosi werticiliozę, chłód i suszę.

W Langwedocji Picholine zbiera się w październiku – na zielone oliwki i na oliwę. Oliwa z niej jest najwyższej jakości, ale trudno ją wydobyć, a wydajność jest średnia. Picholine i czarna Tanche to dwie główne stołowe odmiany Francji. W UE zarejestrowano nazwy Olive de Nîmes dla oliwek stołowych i Huile d'olive de Nîmes dla oliwy.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Nie myl picholine z Langwedocji z picholine marokańską: według katalogu IOC to różne odmiany o odmiennych profilach genetycznych. Marokańska zajmuje około 80 % gajów w Maroku i idzie zarówno na oliwę, jak i na oliwki, a langwedocka głównie na zielone oliwki stołowe.