🍶 Szubat

Szubat to sfermentowany napój z mleka wielbłądziego, tradycyjny w kulturze kazachskiej, którego pochodzenie wiąże się z Azją Środkową. Tradycyjnie do świeżego surowego mleka wielbłądziego dodaje się niewielką ilość wcześniej zakwaszonego mleka, a mieszanina fermentuje 1–2 doby w temperaturze otoczenia w naczyniu ze skóry lub drewna. W fermentacji biorą udział bakterie kwasu mlekowego i drożdże.

Szubat zawiera trochę alkoholu: badania podają 0,6–2,8 % etanolu w próbkach, a w jednym badaniu zmierzono pH 3,8–4,1. Kazachscy konsumenci wolą produkt silnie kwaśny. Zależnie od regionu szubat jest gęsty i lepki albo płynny, z gazem i pianą. Pije się go w ciągu dnia, głównie po posiłkach. Przechowywany w 5–10 °C gotowy napój wytrzymuje 5–6 dni.

Szubat czy kumys? Oba to fermentowane napoje mleczne stepu, ale mleko jest inne: kumys robi się z surowego mleka klaczy, szubat z surowego mleka wielbłądziego. Do świeżego mleka wielbłądziego dodaje się trochę wcześniej zakwaszonego mleka, a mieszanka fermentuje 1–2 dni w temperaturze otoczenia w naczyniu ze skóry lub drewna, przy udziale bakterii kwasu mlekowego i drożdży. Wynik jest kwaśny i lekko alkoholowy, z 0,6–2,8 % etanolu w badanych próbkach, a w zależności od regionu gęsty i lepki albo płynny, z gazem i pianą. Pije się go w ciągu dnia, głównie po posiłkach.

Szukaj nazwy „szubat” (także shubat lub chubat) z dopiskiem „mleko wielbłądzie” na opakowaniu i daty: gotowy napój wytrzymuje tylko 5–6 dni w 5–10 °C, więc sprzedaje się go schłodzony. W zależności od regionu bywa musujący i pienisty albo gęsty i lepki, a napój zawiera trochę alkoholu. Znajdziesz go w sklepach z żywnością środkowoazjatycką, w wyspecjalizowanych sklepach z produktami z mleka wielbłądziego i online, rzadko w zwykłym supermarkecie.

Podobny napój z surowego mleka klaczy to kumys; szubat robi się z mleka wielbłądziego.