🥃 Whiskey Sour

Whiskey Sour to klasyczny drink typu „sour”, w którym whiskey, zwykle bourbon, jest zrównoważona sokiem z cytryny i cukrem. Przepis IBA to 45 ml bourbonu, 25 ml świeżego soku z cytryny i 20 ml syropu cukrowego, a kilka kropel białka jaja jest opcjonalnych. Całość wstrząsa się z lodem i przecedza do kieliszka koktajlowego albo, serwując „on the rocks”, do szklanki z lodem. Dekoruje się go plasterkiem pomarańczy i wiśnią koktajlową.

Rodzina sour. Należy do dużej rodziny koktajli, w których bazowy alkohol równoważy kwaśny cytrus i słodki składnik. Niektórzy historycy uważają je za pomniejszoną wersję ponczu. W Starym Świecie robiono je z ginu i brandy, a Amerykanie woleli whiskey, zwłaszcza bourbon lub rye.

Historia. Najwcześniejszy drukowany przepis, do którego odwołują się autorzy, pochodzi z „The Bartender's Guide” Jerry'ego Thomasa z 1862 roku. Do whiskey i cukru dodawano w nim sok z cytryny i wodę sodową, a białka jaja nie było. Wodę sodową później porzucono, bo po wstrząśnięciu traciła bąbelki.

Białko jaja. Daje pianę i kremową konsystencję; Dale DeGroff uważa je za opcjonalne. Surowe szkoły nazywają taki drink Boston Sour. Ponieważ zawiera surowe białko, nie nadaje się dla osób z osłabioną odpornością.

Dlaczego to ważne. Kwasowość i cukier sprawiają, że alkohol jest mniej wyczuwalny, a szklanka szybko wydaje się lekka, choć zawiera 45 ml whiskey. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznego poziomu spożycia alkoholu.