🥃 Byrrh

Byrrh to francuski aperitif na bazie czerwonego wina z korą chinowca, czyli quinquina; nie jest to wódka ani nalewka, lecz wino aromatyzowane, podobne w roli do wermutu. Bracia Simon i Pallade Violet stworzyli go w miasteczku Thuir w Roussillon w 1866 roku. Dziś marka należy do Pernod Ricard, a moc wynosi 17–18 % obj. w zależności od wersji i rynku.

Historia. Bracia byli wędrownymi kupcami i otworzyli w Thuir sklep z kilkoma beczkami wina. Simon opracował recepturę z win z Roussillon, ekstraktów roślinnych i kory chinowca. Na początku napój sprzedawano jako „higieniczne wino tonizujące z chininą”, także w aptekach. Według legendy nazwę Byrrh wybrano losowo spośród kodów na belach materiału, a w użyciu pojawiła się w latach 70. XIX wieku. W 1961 roku rodzina sprzedała firmę Dubonnet-Cinzano, dziś należącej do Pernod Ricard.

Jak się go robi. Według importera Haus Alpenz podstawą jest wino w stylu porto oraz mistella, czyli sok winogronowy wzmocniony spirytusem, a goryczkę daje naturalna chinina. Napój do dziś kojarzy się z Thuir.

Piwnice. W latach 30. XX wieku piwnice Byrrh uchodziły za największe na świecie: 75 dębowych kadzi o łącznej pojemności 15 milionów litrów. Największą dębową kadź zbudowano w latach 1946–1949 i oddano do użytku w lutym 1950 roku; mieści 1 000 200 litrów.

Dlaczego to ważne. Byrrh nie jest napojem spirytusowym ani bitterem w sensie prawnym, lecz winem aromatyzowanym. W UE gorzkie wino aromatyzowane, którego głównym smakiem jest chinina, może nazywać się „quinquina”. Moc jest zbliżona do wermutu, ale to nadal alkohol. WHO przypomina, że nie ma bezpiecznego poziomu spożycia alkoholu.