🍸 Berenburg

Berenburg (pisany też beerenburg) to napój spirytusowy najpopularniejszy we Fryzji, Groningen i Drenthe. Jego bazą jest alkohol etylowy pochodzenia rolniczego, maceryzowany z owocami, roślinami lub ich częściami, ze specyficznym smakiem pochodzącym z destylatów korzenia goryczki żółtej, jagód jałowca i liści laurowych. To kategoria 43 rozporządzenia (UE) 2019/787, z minimalną mocą 30 % obj. ¹

Rozporządzenie wymienia pięć wymogów. Bazą jest alkohol etylowy pochodzenia rolniczego. Wytwarza się go przez macerację, czyli moczenie owoców lub roślin. Obowiązkowe są destylaty goryczki (Gentiana lutea), jałowca pospolitego (Juniperus communis) i laurusa szlachetnego (Laurus nobilis). Kolor waha się od jasno- do ciemnobrązowego. Można go słodzić, ale najwyżej do 20 g na litr, w przeliczeniu na cukier inwertowany. ¹

Według strony historycznej o destylarni Plantinga pierwotny beerenburg powstał w połowie XVIII wieku z tajnej mieszanki przypraw amsterdamskiego kupca Hendrika Beerenburga, który miał sklep na Stromarkt. Inni producenci nie mogli używać jego nazwiska, stąd pisownie takie jak Berenburg i Berenboarch. Mimo amsterdamskiego pochodzenia napój zyskał największą popularność we Fryzji, Groningen i Drenthe. ³

Receptury się różnią i mogą obejmować dziesiątki ziół, m.in. tatarak, centuria, lukrecję i drzewo sandałowe obok goryczki, laurusa i jałowca. Proces przypomina parzenie herbaty: smak zależy od ziół i czasu ich moczenia. U Sonnemy zioła moczą się 24 godziny, a u Plantinga były to trzy rundy po 12 dni ze świeżymi ziołami za każdym razem. Sonnema datuje własną recepturę na 1860 rok i Feddego Sonnemę. ³⁴

Berenburg wolno aromatyzować wyłącznie preparatami aromatyzującymi i naturalnymi substancjami aromatyzującymi. Jałowiec jest tu tylko jednym z trzech obowiązkowych składników, a korzeń goryczki jest też bazą destylatu z goryczki, osobnej kategorii 18 od 37,5 % obj. ¹

W porównaniu z krewnymi: berenburg, tak jak napój spirytusowy aromatyzowany jałowcem z kategorii 19, ma minimum 30 % obj., a gin wymaga 37,5 % obj. W odróżnieniu od London gin można go słodzić do 20 g/l, a brązowy kolor jest wymaganą cechą, nie uchybieniem. Od likierów różni się mniejszą ilością cukru. ¹

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Berenburg łatwo pomylić z ginem z powodu jałowca, ale to osobna kategoria z innymi zasadami. Brązowy kolor i lekka słodycz są dla niego normalne. Na etykiecie szukaj nazwy prawnej „Berenburg” lub „Beerenburg” i co najmniej 30 % obj. WHO twierdzi, że żadna ilość alkoholu nie jest bezpieczna. ¹²