🥃 Laphroaig

Laphroaig to destylarnia i marka szkockiej whisky single malt na południowym wybrzeżu wyspy Islay, koło Port Ellen, jedna z najbardziej rozpoznawalnych torfowych whisky. Według producenta założyli ją w 1815 roku bracia Donald i Alexander Johnston, którzy zamienili nadwyżki jęczmienia ze swojej farmy w whisky. Producent opisuje swoją whisky jako torfową i dymną, a marka należy do Suntory Global Spirits.

Ian Hunter był ostatnim członkiem rodziny założycieli Johnstonów, który posiadał destylarnię; mniej więcej podwoił produkcję, przebudowując jej części. Jego asystentka Bessie Williamson została właścicielką w 1954 roku i była pierwszą kobietą-właścicielką tej destylarni. Później kupiła ją firma Seager Evans & Co, kończąc transakcję w 1967 roku. W 1994 roku książę Karol odwiedził destylarnię i przyznał Laphroaig Royal Warrant, co według producenta uczyniło ją jedyną szkocką whisky z takim wyróżnieniem.

W destylarni jęczmień moczy się dwa dni w wodzie strumyka, potem rozkłada na tokach słodowniczych i codziennie przerzuca, aby zapoczątkować kiełkowanie. Producent mówi, że pali torf w niezwykle niskich temperaturach, wytwarzając zimny dym, który aromatyzuje jęczmień, i że z torfowisk Islay korzysta od ponad 200 lat. Destylację prowadzi się w siedmiu miedzianych alembikach: trzech większych na brzeczkę i czterech mniejszych na spirytus. Prawie cała whisky dojrzewa przynajmniej częściowo w beczkach po bourbonie z amerykańskiego dębu białego, pochodzących od Maker's Mark z Kentucky. Jak dla każdej szkockiej, Scotch Whisky Regulations 2009 wymagają co najmniej trzech lat w dębie w Szkocji, a wiek na etykiecie dotyczy najmłodszej whisky.

W gamie są 10 Year Old, 10 Year Old Cask Strength, Lore, blend whisky w wieku od 7 do 21 lat dojrzewających w beczkach po bourbonie, w dębie europejskim, w beczkach po sherry oloroso i quarter casks, a także edycje limitowane.

Dlaczego to ważne. Laphroaig to mocno torfowa whisky: jeśli nie lubisz dymu torfowego, zacznij od małej porcji do spróbowania. „Islay” na etykiecie gwarantuje miejsce destylacji, a nie stopień dymu. Edycje w mocy beczki butelkuje się z wyższą mocą, więc patrz na procent. WHO przypomina: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.