🧪 Żelazo

Żelazo to składnik mineralny, którego organizm potrzebuje do wytwarzania czerwonych krwinek. Krwinki te roznoszą tlen po całym ciele. Gdy brakuje żelaza, może rozwinąć się niedokrwistość z niedoboru żelaza. Wtedy człowiek szybciej się męczy i ma mało energii.

Mleko jest słabym źródłem żelaza. Dotyczy to mleka niemal wszystkich zwierząt. Natura urządziła to tak, że noworodek ma w organizmie zapas żelaza, a mleko daje mu inne rzeczy: białko, tłuszcz, wapń. W mleku jest białko zwane laktoferyną, które mocno wiąże żelazo. Najwięcej jest jej w mleku matki i w siarze. Według kilku badań mleko wielbłądzie zawiera nieco więcej żelaza niż krowie, ale wciąż niewiele.

Żelazo z mleka czy z mięsa? Mleko prawie wszystkich zwierząt jest ubogie w żelazo, a NHS jako dobre źródła wymienia wątrobę, czerwone mięso, rośliny strączkowe, takie jak fasola i ciecierzyca, orzechy, suszone owoce i wzbogacane płatki. Mleko kobiece nie jest wyjątkiem: ma najwięcej laktoferyny, białka mocno wiążącego żelazo, a noworodek przychodzi na świat z własnym zapasem żelaza. Mleko wielbłądzie ma w kilku badaniach trochę więcej żelaza niż krowie, lecz nadal niewiele. Mleko to dobra część diety, ale żelazo trzeba brać z innych produktów.

Na opakowaniu żelazo widnieje w tabeli wartości odżywczych jako „żelazo”, zwykle w miligramach; zwykłe mleko nie jest jego istotnym źródłem, więc nie ma sensu szukać go tam. Płatki z dodatkiem żelaza mają na opakowaniu napis „wzbogacane”. Produkty, które poleca NHS, znajdziesz tak: wątrobę i czerwone mięso u rzeźnika, fasolę, ciecierzycę, orzechy i suszone owoce w dziale produktów suchych, a płatki w dziale zbóż supermarketu.

Brytyjska służba zdrowia NHS podaje, że mężczyźni potrzebują około 8,7 mg żelaza dziennie, a kobiety w wieku 19–49 lat około 14,8 mg. Dobrymi źródłami są wątróbka, czerwone mięso, rośliny strączkowe (fasola, ciecierzyca), orzechy, suszone owoce i wzbogacone płatki zbożowe. Mleko jest więc dobrą częścią diety, ale żelaza trzeba szukać w innych produktach.