🥃 Akwawit

Akwawit (aquavit, akvavit) to napój spirytusowy aromatyzowany nasionami kminku, nasionami kopru lub obiema roślinami. W UE to kategoria 24 rozporządzenia (UE) 2019/787: produkuje się go z alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego aromatyzowanego destylatem roślin lub przypraw, a minimalna moc wynosi 37,5 % obj.

Smak musi pochodzić przeważnie z destylatów kminku (Carum carvi) lub kopru (Anethum graveolens). Dodatkowo wolno stosować naturalne substancje aromatyczne i preparaty aromatyczne, ale olejki eteryczne są zakazane. Substancje gorzkie nie mogą wyraźnie dominować, a ekstrakt suchy wynosi najwyżej 1,5 g na 100 ml.

Tym akwawit różni się od napoju spirytusowego o smaku kminku, czyli kümmla (kategoria 23): tam wystarcza przeważający smak kminku i moc od 30 % obj., a aromaty można dodawać swobodniej. Brytyjska wersja przepisów UE opisuje akwawit tymi samymi wymaganiami.

W rejestrze UE są dwa krajowe oznaczenia geograficzne: „Svensk Aquavit” (Szwecja, od 1994 roku) i „Norsk Akevitt” (Norwegia, od 2020 roku). Norweski akwawit powstaje ze spirytusu ziemniaczanego, co najmniej w 95 % norweskiego, i musi dojrzewać w drewnianych beczkach: od 6 miesięcy w beczkach poniżej 1000 l lub od 12 miesięcy w większych.

Dlaczego to ważne. Oznaczenie „akvavit” lub „aquavit” gwarantuje smak z destylatu kminku lub kopru, a nie z dodanych olejków. W ogólnej kategorii UE dojrzewanie nie jest obowiązkowe, więc akwawit bywa bezbarwny albo bursztynowy. Moc wynosi od 37,5 % obj. WHO: nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.