📍 Andaluzja

Andaluzja to wspólnota autonomiczna na południu Hiszpanii o powierzchni 87 600,8 km², czyli 17,3 % terytorium kraju. Jej wybrzeża ciągną się na 393 km wzdłuż Atlantyku i na 670 km wzdłuż Morza Śródziemnego. Region dzieli się na trzy części: Sierra Morena, dolinę Gwadalkiwiru i Góry Betyckie, gdzie szczyt Mulhacén sięga 3 482 m. Stolicą jest Sewilla, a prowincji jest osiem.

Klimat jest śródziemnomorski, z silnymi kontrastami; jego główną cechą jest suche lato. W dolinie Gwadalkiwiru średnia roczna temperatura wynosi 17–18 °C, a opadów jest 500–700 mm, natomiast na południowym wschodzie — poniżej 300 mm.

Według wykazu hiszpańskiego ministerstwa rolnictwa (MAPA) są tu 24 apelacje winiarskie: 8 DOP i 16 IGP. Najbardziej znana to sherry (Jerez-Xérès-Sherry) z 10 gmin, głównie w prowincji Kadyks, na białych glebach albariza. Główna odmiana to palomino fino, obok niej pedro ximénez i muskat aleksandryjski; wino dojrzewa w systemie criaderas y solera, często pod flor. Od 2025 roku sherry wolno robić także bez wzmacniania, jeśli naturalnie osiągnęło co najmniej 15 %.

Manzanilla to osobna apelacja: ta sama strefa winnic, ale dojrzewanie wyłącznie w piwnicach Sanlúcar de Barrameda. Montilla-Moriles na południu prowincji Kordoba opiera się na pedro ximénez, a Málaga i Condado de Huelva mają własne odmiany. Do win słodkich winogrona suszy się na słońcu — to asoleo.

Dlaczego to ważne dla ciebie. Fino, Amontillado, Oloroso i Palo Cortado to wytrawne sherry z cukrem najwyżej 4 g/l, a Pedro Ximénez i Moscatel — słodkie, co najmniej 160 g/l. Manzanilla to sherry dojrzewające wyłącznie w Sanlúcar. Montilla to nie sherry, lecz inna apelacja.