🥃 Limoncello

Limoncello to włoski likier cytrynowy, który z perspektywy polskiego czytelnika najłatwiej porównać do nalewki: skórkę cytryn macerujemy w alkoholu etylowym, potem dodajemy wodę i cukier. W UE nie ma dla niego osobnej kategorii. To likier z kategorii 33 rozporządzenia (UE) 2019/787, czyli co najmniej 15 % obj. i 100 g/l cukru. Likiery cytrusowe wolno aromatyzować wyłącznie substancjami naturalnymi.

W rejestrze UE są dwie chronione nazwy likieru cytrynowego z Kampanii: „Liquore di limone di Sorrento” i „Liquore di limone della Costa d'Amalfi”, obie od 2008 roku. Specyfikacja z Amalfi wymaga skórki cytryn „Limone Costa d'Amalfi IGP” (ekotyp Sfusato Amalfitano), co najmniej 250 g całych cytryn na litr, 200–350 g/l cukru i mocy co najmniej 25 % obj.

Z cytryn zdejmuje się tylko żółtą warstwę skórki, flavedo, i macerujemy ją w alkoholu co najmniej 36 godzin. Barwniki, emulgatory, stabilizatory i aromaty są zakazane. Świeży likier bywa mętny i z czasem sam się klaruje, a krople olejku eterycznego na szyjce butelki specyfikacja uznaje za oznakę naturalności. Wszystkie etapy poza rozlewem odbywają się w 13 gminach wybrzeża, od Amalfi i Positano po Vietri sul Mare; opakowania muszą być szklane, do 2 l.

Dlaczego to ważne dla Ciebie. Nazwy „limoncello” nie ma w rejestrze UE, więc tak może nazywać się każdy likier cytrynowy spełniający ogólne przepisy. Pochodzenie i surowce gwarantują wyłącznie nazwy z oznaczeniem geograficznym, a przy likierze z Amalfi ilość cytryn musi być podana na etykiecie. WHO: nie istnieje bezpieczny poziom spożycia alkoholu.